از عمق یک سوگ مأموریتی متولد شد؛ چرا جهان به «هوش باروری» نیاز دارد؟

نویسنده: فاطمه خانی

با همکاری تیم تحقیق و توسعه Demeter Fertility Technologies

دیروز، در سالن زیبایی، جمله‌ای از دهانم بیرون آمد که خودم هم انتظارش را نداشتم.

صاحب سالن را بیش از یک دهه است که می‌شناسم. سال‌ها دیدار ماهانه، گفت‌وگوهای کوتاه و بلند، و آن صمیمیت آرامی که کم‌کم یک رابطه خدماتی را به دوستی تبدیل می‌کند. وقتی پرسید: «خیلی وقت است نیامدی، کجا بودی؟» ناخودآگاه گفتم:

دانلود اپلیکیشن دی‌لیدی

»من تازه دارم از حالِ غم درمی‌آیم. «

این جمله ساده، خلاصه بیش از یک سال زندگی گنگ، سنگین و تاریک من بود.

۲۲ اسفند ۱۴۰۳، بارداری من در نقطه اوج امیدواری، ناگهان ختم شد. این اتفاق، ثبت یک تاریخ خنثی در پرونده‌های مامایی بیمارستان نبود؛ روزی بود که بخشی از آینده، روح و وجودم را از دست دادم.

من در هفته ۲۵ بارداری با تشخیص پره‌اکلامپسی حاد بستری شدم. ۲۱ روز در ابهام و اضطراب اتاق‌های ایزوله بیمارستان سپری شد. بدنم، فشار خونم، آزمایش‌های مکرر عروقی، رشد جنینم، همه‌چیز لحظه‌به‌لحظه پایش می‌شد؛ اما واقعیت تلخ این بود که سیستم درمانی و خودِ ما، خیلی دیر فهمیده بودیم در چه سراشیبی هولناکی قرار گرفته‌ایم.

در نهایت، بارداری ختم شد. نوزاد زیبای من به دنیا آمد؛ اما خیلی کوچک، خیلی آسیب‌پذیر، و خیلی زودتر از تکامل طبیعی‌اش. ۱۲ روز بعد، در حالی که ابتدایی‌ترین فرآیند تغذیه آغاز شده بود، بدن کوچکش تاب نیاورد؛ معده‌اش خونریزی کرد و او از دست رفت.

بعد از زایمان، من چهار روز در ICU لبه مرگ و زندگی را لمس کردم؛ در تنهایی مطلق، بدون امکان دیدار همسرم و خانواده‌ام. در میان بوق ممتد مانیتورها، بوی الکل، بدن زخمی و قلب شکسته، یک سؤال مثل مته در مغزم تکرار می‌شد: چرا این‌قدر دیر فهمیدیم؟

چرا با وجود اینکه من و همسرم ماه‌ها قبل از بارداری در حال تحقیق، اصلاح سبک زندگی و آمادگی بودیم، هیچ تصویر روشنی از فرآیند پنهان پره‌اکلامپسی و الگوهای خطر عروقی نداشتیم؟

اگر ما، با سابقه سال‌ها کار در لبه تکنولوژی، توسعه محصول و دسترسی به اطلاعات، این‌قدر دیرهنگام با فاجعه روبه‌رو شدیم، میلیون‌ها زوج دیگر بدون این ابزارها چطور در این مسیر قدم می‌گذارند؟

اپیدمیولوژی یک بحران خاموش: وقتی آمارها فریاد می‌زنند

وقتی به آخرین گزارش‌های رسمی سازمان جهانی بهداشت (WHO) و یونسیف نگاه می‌کنم، متوجه می‌شوم که داستان من، استثنا نیست؛ یک قاعده تلخ و عمومی در ساختار سلامت جهان است. ما با اعدادی روبرو هستیم که پشت هرکدام، یک تراژدی تمام‌عیار انسانی جریان دارد:

  • مرگ مادری؛ تراژدی هر دو دقیقه یک بار: شاخص جهانی مرگ‌ومیر مادران (MMR) حدود ۱۹۷ مرگ به ازای هر ۱۰۰,۰۰۰ تولد زنده است. این یعنی سالانه نزدیک به ۲۶۰,۰۰۰ زن در جهان به دلیل عوارض مستقیم و غیرمستقیم بارداری جان می‌بازند.
  • پره‌اکلامپسی؛ مسمومیت عروقی مرموز: این اختلال چندسیستمی عروق جفت، بین ۵٪ تا ۷٪ از کل بارداری‌های جهان را درگیر می‌کند و سالانه مسئول مرگ مستقیم بیش از ۷۰,۰۰۰ مادر ۱۴٪ از کل تلفات مامایی دنیا است.
  • مرگ‌های پنهان در زهدان: سالانه ۱.۹ میلیون جنین بعد از هفته ۲۸ بارداری مرده به دنیا می‌آیند (Stillbirth) و ۲.۳ میلیون نوزاد در همان ۲۸ روز اول تولد (دوران حساس نئوناتال) فوت می‌کنند.

اگر نگاهی تخصصی به علل اصلی مرگ نوزادان در ماه اول زندگی بیندازیم، سه عامل اصلی هدایت‌کننده این آمار هستند: ۱. عوارض زایمان زودرس (Preterm Birth): ۳۶٪
۲. رویدادها و خفگی حین زایمان (Asphyxia): ۲۴٪
۳. عفونت‌های حاد مادری و نوزادی (Sepsis): ۱۶٪

پره‌اکلامپسی دقیقاً در نقطه اتصال این فجایع قرار دارد. وقتی مادری به این اختلال مبتلا می‌شود، مقاومت عروقی جفت بالا رفته و خون‌رسانی مختل می‌شود. طبق داده‌های بالینی، ۲۰٪ تا ۲۵٪ از این جنین‌ها دچار محدودیت شدید رشد داخل رحمی (IUGR) می‌شوند. در مناطق در حال توسعه، به دلیل عدم پایش مداوم الگوهای بیومتریک مادر، ۱۰٪ تا ۱۲٪ از جنین‌های این مادران پیش از تولد یا به دلیل زایمان زودرس اجباری برای حفظ جان مادر، از بین می‌روند.

مسئله درمان نیست؛ مسئله گم شدن «زمان طلایی» به دلیل داده‌های پراکنده و آنالوگ است.

نقطه کور اول: بارداری یک جاده دوطرفه است که آن را یک‌طرفه کرده‌ایم

یک حقیقت علمی و اپیدمیولوژیک که در روایت‌های عمومی جامعه کاملاً بایکوت شده، این است: بارداری فقط مسئله بدن زن نیست.

سال‌هاست سیستم سنتی پزشکی و فرهنگی، باروری را زن‌محور دیده است. این زن است که باید انواع آزمایش‌ها، سونوگرافی‌ها، مداخلات هورمونی و در نهایت بار سنگین روانی سقط یا نارسایی را حمل کند.

اما داده‌های بیولوژی مدرن این فرضیه را به کلی رد کرده‌اند. تحقیقات ثابت کرده‌اند که عامل مردانه (Male Factor) در بیش از ۵۰ درصد از موارد ناباروری، نقص‌های جنینی و سقط‌های مکرر نقش مستقیم دارد. کیفیت اسپرم، یکپارچگی ساختار و شکستگی DNA آن، سن پدر، فاکتورهای متابولیک و سبک زندگی مرد، نه تنها در لقاح اولیه، بلکه در کیفیت تشکیل جفت، لانه گزینی و حتی بروز اختلالات عروقی بارداری (مانند پره‌اکلامپسی) اثرگذار هستند. زوج‌ها باید به عنوان یک واحد بیولوژیک یکپارچه پایش شوند، نه دو عنصر مجزا با تاخیر در بررسی.

نقطه کور دوم: استرس شغلی؛ سمی پنهان در عروق مادر

من نمی‌خواهم یک وضعیت پزشکی پیچیده و چندعاملی مانند پره‌اکلامپسی را به یک علت واحد تقلیل دهم. اما به عنوان یک متخصص، نمی‌توانم از کنار فاکتورهای محیطی و اپی‌ژنتیک عبور کنم. در دوران بارداری، من تحت فشار و استرس شغلی بسیار بالایی قرار داشتم. امروز که به عقب نگاه می‌کنم، این موضوع برای من یک هشدار اجتماعی جدی است.

زن باردار، صرفاً یک نیروی کار اکتیو نیست که باید تا آخرین روز قبل از زایمان با همان ظرفیت و کارهای تنش‌زا کار کند. بدن او در حال مصرف انرژی سیستمیک برای خلق یک انسان دیگر است. فشارهای روانی مداوم، رفتارهای سمی در محیط کار، ناامنی شغلی و توقعات غیرواقعی از زنان باردار، فاکتورهای به حساب نیامده‌ای هستند که مستقیماً روی ترشح کورتیزول، انقباض عروقی و تغییرات فاحش فشار خون اثر می‌گذارند.

حمایت از زن باردار در محیط‌های کاری، یک مسئولیت اجتماعی، اقتصادی و انسانی است. بارداری مسئله سلامت عمومی، آینده نیروی کار و عدالت جنسیتی است؛ نه یک موضوع خصوصی پنهان‌شده پشت درهای خانه. متاسفانه من در آن روزهای حساس گرفتار کارکردن با انسان‌های سمی بودم که شرایط من را بدتر و بدتر می‌کردند،‌حتی در روزهایی که در بیمارستان بودم،‌ ایمیل‌هایی می گرفتم که فشار عصبی و تنش من را بیشتر می‌کرد. من ناآگاه بودم و سازمان و آدم ‌های رو‌به رو هم ناآگاه و سمی بودند.

اگر باردار هستید و یا عزیزتان باردار است و محیط کاری آرامی ندارد،‌ترک کار را پیشنهاد می کنم،‌البته اگر شرایط اقتصادی تان مناسب نیست،‌احتمالا فکر می کنید که ترک کار اشتباه است،‌اما این را بدانید از دست دادن کار بهتر از،‌ از دست دادن فرشته‌تان است.

تولد دی‌لیدی (DLady)؛ عبور از Trackerهای ساده به سمت «هوش باروری«

دنیا دیگر به یک اپلیکیشن ساده ثبت تاریخ قاعدگی (Period Tracker) نیاز ندارد. مارکت اشباع شده است از تقویم‌های دیجیتالی که کارشان صرفاً ثبت روزهاست. نیاز واقعی امروز، دسترسی به یک پلتفرم یکپارچه »هوش باروری و بارداری« (Fertility & Pregnancy Intelligence) است.

به همین دلیل، ما شرکت  Demeter Fertility Technologies را ثبت کردیم و با تجربه از دست دادن فرشته زندگیمان به دلیل پره‌اکلمسی حاد، از مسیری که انتخاب کرده بودیم، مطمین شدیم تا، DLady، پاسخ این شکاف جهانی باشد.

DLady یک پلتفرم AI-powered fertility & pregnancy health companion است که داده‌های پراکنده بیومتریک، علائم بالینی، فاکتورهای سلامت اسپرم، نتایج آزمایشگاهی، داده‌های سبک زندگی و در آینده گجت‌های پوشیدنی (Wearables) زن و مرد را در یک لایه هوشمند به هم متصل می‌کند. هدف ما ایجاد یک » سیستم هشدار زودهنگام« (Early Warning System) است تا با آگاهی رسانی به زنان و مردان آنها را با سبک زندگی مناسب نگهداری از سلامت باروری آشنا کند،‌ به آنها کمک کند تا سلامت باروری‌شان را مانیتور کنند و در ادامه با انتخاب داشتن فرزند و بارداری، الگوهای پنهان ریسک (مانند پره‌اکلامپسی یا اختلالات رشد جنین) را پیش از رسیدن به نقطه بحران، شناسایی کرده ودر هر مرحله از مسیر از دوران تنهایی تا زمان بعد از ازدواج و حین بارداری گزارش‌های ساختاریافته و قابل فهم برای پزشک معالج تولید کند.

تناسب بنیان‌گذار و بازار (Founder-Market Fit) و مدل رشد

بازار جهانی سلامت دیجیتال باروری به شدت تشنه تغییر است. طبق گزارش‌های WHO، ناباروری حدود ۱ نفر از هر ۶ نفر را در طول زندگی تحت تأثیر قرار می‌دهد. در منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا (MENA)، به دلیل بالا رفتن سن ازدواج، سبک زندگی شهری و هزینه‌های سرسام‌آور روش‌های کمک‌باروری  مثل  IVF، نیاز به یک سیستم هوشمند پیشگیرانه به بالاترین حد خود رسیده است.

ما این پلتفرم را صرفاً با مطالعه کتاب‌ها نساخته‌ایم؛ ما این زنجیره درد را زندگی کرده‌ایم، اما برای حل آن، ابزار مقتدر تخصص و تجربه همراه ما است.

عضوی از Dlady شوید و دراین مأموریت سخت همراه ما باشید

امروز نسخه اولیه محصول (MVP) ما برای Android و iOS لانچ شده و بدون هزینه‌های سنگین مارکتینگ، سیگنال‌های قوی از جذب ارگانیک کاربران را دریافت کرده‌ایم.

دسترسی رایگان به نیازهای اصلی: برای جذب کلان و تابوشکنی آموزشی در جامعه.

دسترسی پیشرفته: برای ارائه گزارش‌های تحلیلی، بینش‌های هوش مصنوعی و سیستم‌های مراقبت شخصی‌سازی‌شده هرچند که امیدواریم بتوانیم سرمایه گذاران قوی جذب کنیم تا همه دسترسی ها را رایگان در اختیار همه بگذاریم،‌اگر شما مشکل مالی دارید حتما به ما ایمیل بزنید تا بدون نیاز به پرداخت به شما دسترسی پیشرفته بدهیم.

در حال تلاشیم تا به زودی زیر ساخت اتصال ازمایشگاه‌ها،‌داروخانه‌ها ،‌بیمه‌ها و کیلینیک های باروری را برقرار کنیم.

سرمایه‌ای که امروز به دنبال جذب آن هستیم، برای یک ایده خام یا اثبات‌نشده نیست؛ برای مقیاس‌پذیری محصولی است که دردش جهانی، بازارش بزرگ و تیمش مجهز به توان اجرایی است. این سرمایه صرف توسعه مدل‌های پیشرفته هوش مصنوعی، پایلوت‌های کلینیکی و توسعه نفوذ DLady به عنوان لایه هوشمند سلامت باروری در منطقه MENA خواهد شد.

غم دیگر صرفاً یک انفعال نیست؛ داده است

بیش از یک سال طول کشید تا بتوانم در پاسخ به یک دوست بگویم: «من تازه دارم از حال غم درمی‌آیم»

اما امروز می‌دانم که قرار نیست این سوگ، صرفاً یک زخم پنهان در تاریکی باقی بماند. این غم اکنون بازتعریف شده است:

به داده تبدیل شده؛

به محصول تبدیل شده؛

به هشدار برای محیط‌های کاری تبدیل شده؛

و به شرکتی تبدیل شده که می‌خواهد مسیر والد شدن را برای میلیون‌ها زوج، از یک دالان تاریک و غافلگیرکننده، به مسافتی آگاهانه، امن و تحت کنترل تبدیل کند.

DLady از دل یک فقدان بزرگ مصمم شد، اما برای ساختن آینده‌ای هوشمندتر ایستاده است. اگر شما سرمایه‌گذاری هستید که ارزش پیوند فناوری‌های نوین با عمیق‌ترین نیازهای حیاتی انسان را در بازاری چند میلیارد دلاری درک می‌کنید، وقت آن است که با ما هم‌قدم شوید.

در پیام رسان‌های زیر با ما ارتباط بگیرید:

نوشته‌های مشابه